I feel like cryin'

Nakakainis. Nadedepressed na naman ako. I feel like we (me and my brothers) are being deprived of what we really need. Feeling ko tuloy hindi na kami yung pamilya ng Daddy ko. Feeling ko kami yung 2nd family too think na kami yung ORIGINAL. Fuck! Inuuna niya kasi yung mga PUTANGINANG yun eh! Mga wala namang kwenta. Hinayupak! Sana hindi na lang siya yung naging Daddy ko. Sana ibang tao na lang naging Daddy ko. Yung maganda halimbawa sa mga anak niya. Yung uunahin yung pamilya niya kahit anong mangyari kesa sa ibang tao. Sana nandito na lang Mommy ko! Sana hindi na lang niya kami iniwan. I'm fcukin mad. I wanna scream but I can't. Oo, matanda na ako for rebellion eh pero yun yung nararamdaman ko. Gusto kong manakit ng tao. Gusto kong pumatay alam mo ba yun! Ayoko ng maging yung dating ako pero hindi pa din ako maka move on kapag ganito yung sitwasyon. Nanliliit ako. Feeling ko wala akong kwentang tao. Naaawa ako sa mga kapatid ko. Kung sana lang may magagawa ako. I know I can pero not now, maybe someday. Kapag ako naging successful, kakalimutan ko na may naging tatay ako. Hinding-hindi ko na siya kikilalanin kapag naka-graduate na ako at nakapagtrabaho ako. Hindi ko na siya ituturing na pamilya. I want my Mommy. :'(

Mamatay na lahat ng kabit, ng puta, pokpok sa mundo. Mga taong naninira ng pamilya. Putangina mo! Wala kang kwentang animal ka. Sana dumating yung panahon na wala ng magmamahal sayo, tipong iiwan ka ng lahat dahil may sinira kang pamilya. Hindi mo naisip na may mga tao kang sinisira. Balang araw babawian ka din. Mag-antay ka lang.

As for my Dad, you're not really a good example for us. We don't deserve you. You're not mature enough to handle situations. Hindi mo iniisip yung mga ginagawa mo. Kung may maganda ba itong maidudulot. Puro pang sarili lang ang palagi mong iniisip. Buti na lang hindi ako nagmana sayo. I still think of my brothers kahit na minsan selfish ako but I know and I'm proud  that I can SHARE things that I have. Hindi ko sila iniiwan sa ere kahit magkagalit na kami. Buti na lang I learned from the best kela Tita Lou, Tita, Neng, Tita Chat, Tita Tin, kay Lola, kay Nanay and kay Achie. Natuto akong mamahagi ng kung anong meron ako at hindi ko iniwan/kinalimutan pamilya ko kahit ano mang mangyari. Sa totoo lang kulang na lang wag ka ng magparamdam at kalimutan mo kami eh. Yung role mo as pagiging AMA hindi mo nga magawa ng maayos tapos kukuha ka pa ng pamilya na hindi mo naman talaga pamilya. Unahin mo pa sila kesa sa mga anak mo. Anak mo na hindi mo talaga kilala kasi hindi mo naman talaga kinikilala. Ni hindi mo nga alam kung ano mga gusto at hilig namin eh. Ni minsan hindi mo kami tinanong o pinursue sa mga bagay bagay na gusto namin. In short, HINDI MO TALAGA KAMI KILALA. ANAK MO LANG KAMI PERO HINDI MO ALAM MGA UGALI AT GUSTO NAMIN. Oo, mahal mo kami pero yung lang kasi dapat kasi anak mo nga kami. Yung lang. Period. </3